Probleempaarden-zwart.png

Paarden met een probleem vereisen een speciale aanpak. Ieder paard is natuurlijk speciaal, maar een paard met een probleem is net even wat specialer dan een "gewoon" paard.  Er zal goed bekeken moeten worden waar de problemen zitten en hoe het paard weer voldoende vertrouwen krijgt om "het probleem" het hoofd te bieden. Vaak zijn het trailerlaadproblemen die wij onder ogen krijgen, soms een zadelprobleem, of paarden met een voor de eigenaar vreemd gedrag. 

 

Allereerst dient uitgezocht te worden of het paard pijn heeft. Een medische oorzaak moet uitgesloten worden, voordat wij verder kunnen. Is er geen sprake van een medisch probleem dan wordt in kaart gebracht waar het problematisch gedrag zich in uit en we gaan het paard eens rustig bekijken en analyseren. We gaan hem loswerken in de roundpen, grondwerk met hem doen en zorgen dat er een communicatie op gang komt. Daar ligt namelijk de sleutel.

Jazz

een praktijkvoorbeeld

Deze bijna 4 jarige Jazz zoon kwam vorig jaar bij ons. In verband met met letsel aan de schouder had hij een jaar boxrust gehad, waarbij hij om de dag medisch werd behandeld. Voor elk paard en met name voor een zo jong paard is een jaar op een box staan al een traumatische ervaring. Medische behandelingen met een dergelijke frequentie doen vervolgens ook een  behoorlijke duit in het zakje. Tel daar een sensitief en explosief karakter van een Jazz bij op en de problemen liggen voor het oprapen. Hij kon bijvoorbeeld nog slechts onder volledige narcose door een smid behandeld worden.

De vraag was hem zadelmak te maken en by the way, hem the leren op een normale manier naar de smid te kunnen. Aanrakingen aan zijn benen onder de knie waren onmogelijk.
Borstelen op een andere plaats dan hals, rug en zij, niet mogelijk.


Hij was echt een fijn paard, maar o zo bang. 

Na 2 weken intensieve arbeid, ontspande hij op het oppakken van zijn voorbeen. Een mijlpaal. Het achterbeen heeft wel wat langer geduurd. 

Na 2 maanden kon pas het zadel erop. 

Na 3 maanden een ruiter. 

Na 4 maanden ging Jazz vol vertrouwen naar de smid en als fijn rijpaard naar huis.

Jolanda van Drunen:

"Ik verloor mijn paard, maar kreeg er een vriend voor in de plaats"

Kings Crossing - Jolanda van Drunen.jpg

Ik kocht een paard en daar was ook alles mee gezegd. Wat voor mij een nieuwe start met een nieuw paard moest zijn, werd een grote teleurstelling. Want wat ik ook probeerde, mijn Charlie wilde niets. Al snel door velen bestempeld als een ‘lastige bok.’ Door eerdere ervaringen was ik er van overtuigd dat hij iets moest mankeren. En inderdaad, er werd kissing spines bij hem geconstateerd. Achteraf is juist die constatering zijn redding gebleken. 


Want, in dressuurland staan weinig mensen te trappelen om aan de gang te gaan met een paard met kissing spines. Dus kwam ik met een noodkreet bij Irene terecht, ik wist niet meer wat te doen met mijn Charlie.


De mentale toestand van Charlie bleek echter mogelijk nog ernstiger dan zijn fysieke toestand. Maar met de hulp van Irene en een gespecialiseerde dierenarts zagen we Charlie van een in zichzelf gekeerd paard dat geen contact wilde en angst voor bepaalde situaties had, veranderen naar een zeer open-minded paard dat een grote werkwilligheid blijkt te hebben. 


Ondertussen hebben Charlie en ik onze eerste dressuurwedstrijd weer gereden en konden we behalve met een winstpunt, ook met een flinke dosis meer zelfvertrouwen huiswaarts keren. 
Ik heb afscheid genomen van het paard dat ik kocht, mijn ‘nieuwe’ paard is echt mijn grote bruine vriend. (1.9.2015 Jolanda van Drunen)