Profiel-zwart.png

Werken tussen, met en voor paarden

Mijn naam is Irene Smeets en ik ben eigenaar van Kings-Crossing trainingsstal. Ruim 15 jaar geleden ben ik begonnen met dit bedrijf nadat ik een opleiding in Deurne heb gevolgd tot westerninstructeur. Het werken tussen, met en voor paarden, is hetgeen mij absoluut gelukkig maakt.
 

Locatie

Inmiddels staan mijn trainingspaarden in Velddriel, bij pensionstal de Peperd. Hier kunnen ze naar buiten, is er onbeperkt hooi en staan ze in boxen met een luik. 

Omdat ik mij inmiddels fulltime op de opleiding van Performance Horsemanship heb gestort, neem ik geen paarden meer aan in training.
Op dit moment staan er nog 2 en die blijven uiteraard tot ze zover zijn om met hun eigenaar op pad te kunnen.

 

Opleiding

Naast mijn opleiding tot westerinstructeur, ben ik gediplomeerd freestyle-instructeur (Emiel Voest), gecertificeerd Centered Riding instructeur en heb ik diverse opleidingen gevolgd. Er zijn meer trainers voorbij gekomen die mij beinvloed hebben. Ieder van hen heeft mij iets geleerd. Parelli, Dorrance, Ray Hunt en Warwick Schiller, grote namen van mensen uit wiens kennis ik put. Ik ben gaan rechtrichten (bij Mireille den Hoed) en in inmiddels heb ik de opleiding Centered Riding gevolgd.

 

Mijn honger naar kennis is nog steeds niet gestild, maar niets staat mijn grote liefde voor het westernrijden in de weg, maar dan wel met een soepel, ontspannen en rechtgericht paard dat ook emotioneel in balans is. Dat is naar mijn mening het enige paard dat op de lange termijn gezond kan blijven onder de huidige eisen van topsport.

 

Mijn grootste leermeesters zijn de paarden zelf. Talloze zijn er inmiddels in mijn werk voorbijgekomen. Ik ken ze nog allemaal en weet wat ze mij hebben geleerd. Dat proces gaat nog steeds verder en gelukkig kan ik inmiddels wat aan hen teruggeven, door hun en hun eigenaren te leren elkaar beter te begrijpen en die o zo belangrijke communicatie op gang te krijgen. Want zonder communicatie geen begrip, zonder begrip geen samenwerking en zonder samenwerking geen harmonie. Wie ooit in harmonie is geweest met zijn paard, wil nooit meer iets anders.

Zadelmakmaken

Zadelmakmaken: talloze paarden heb ik inmiddels zadelmak gemaakt. Het is zo'n belangrijke gebeurtenis in het leven van een paard. Ik hoop hen de best mogelijke start te hebben gegeven.

Mijn paarden:

"Mijn eigen paarden wil ik aan jullie voorstellen. Zij weerspiegelen als geen ander mijn filosofie, mijn intentie."

King

Ik kocht zo’n 21 jaar geleden King, mijn quarterhorse die ik overigens nog steeds heb. Dit paard staat aan de basis van datgene wat ik nu doe en wat ik nu ben. King dwong mij steeds dieper te graven, steeds verder te zoeken, steeds meer te leren en vooral om steeds beter te worden. Ik was jarenlang gewoon niet goed genoeg om dit paard voor elkaar te krijgen. Gelukkig maar, want door hem ben ik op het pad gekomen van Horsemanship. Het moest wel want met de reguliere methoden liepen we compleet vast.

 

Inmiddels zijn we maten door dik en dun. Hij is een exceptioneel moeilijk paard geweest, maar zoals zovaak zijn het deze dieren die het slechtste, maar ook het beste in een mens naar boven kunnen halen, zoals ik ook inmiddels het beste in hem naar boven weet te halen. Hij is buitengewoon vriendelijk gebleken, zachtaardig eigenlijk, bijzonder trouw en misschien ook wel een beetje bezitterig als je tot zijn vriendenkring hoort. King is een echt “koeienpaard” en eigenlijk is dat het enige werk waar hij zich echt happy in voelt.
Achteraf bezien, met de kennis van nu, was hij beslist niet zo moeilijk geweest als ik dacht.

Wizz

Wizz kocht ik als 2 jarige hengst. Door een afschuwelijk ongeval is hij op 23 april 2013 op 9 jarige leeftijd overleden. Wizz leek zo gemakkelijk. Easy going, altijd bij je, nooit schrok hij ergens van, nooit ging hij harder dan je wou en op de show was hij exact hetzelfde als thuis. Het was een reiner pur sang, maar was van het werk met de koeien bepaald gecharmeerd!
Dit left brained introverte paard kende alle manoueuvres uit de reining perfect. Hij won in 2011 de reining tropy. Maar zijn hart, dat lag er niet in. Wizz wou gewoon niet. Hij vond het verschrikkelijk saai, kon er geen lol aan beleven.


Eind 2012 ben ik opnieuw begonnen. Ik ben hem gaan belonen voor het stilstaan, liet hem langzamer lopen dan hij wilde, prees hem de hemel in voor een stap naar voren. En plotseling was hij daar… In februari 2013 liep hij als de brandweer, zijn cirkels gingen hard, zijn spins hard, zijn stops gingen diep en met zijn hele volle hart erin. Wij geloofden in elkaar en ik wilde hem zo graag op deze manier showen. Het mocht helaas niet zo zijn. Toch ben ik immens dankbaar dat ik dit geweldige paard heb mogen rijden en hem  heb meegemaakt  in volle glorie.

Whiznickx

Whiznickx heeft op 1 oktober 2013 zijn entree gemaakt als 2 jarige hengst. Halfbroer van Wizz en een rightbrained introvert/left brained introvert paard. Ik ben hem zadelmak gaan maken nadat ik mij eerst eens in zijn hart had weten te wurmen. 

Ook dit paard is niet heel gemakkelijk, hij sluit zich heel snel af, verdwijnt dan in zichzelf , wordt dan onzeker. Hij is extreem claustrofobisch, maar hij wil zo erg zijn best doen, dat hij bang wordt als hij het niet snapt of het niet lukt. Hij is het tegenovergestelde van King. Nick leert mij een beter mens te worden, meer geduld te hebben, meer te zoeken naar wat voor hém belangrijk is in plaats van voor mij.
Meer dan welk paard dan ook, leert hij mij de wereld door paardenogen te bekijken.
Hij is eigenlijk niet het paard dat ik zocht, maar wel het paard dat ik nodig had en een geschenk uit de hemel.